Ontbreken er gegevens, dan hoef je niet te stoppen. ISO 14083 staat toe dat je rekent met gemodelleerde data of met default-waarden, zolang je vastlegt waar je dat hebt gedaan. De volgorde is altijd dezelfde: primaire data als je die hebt, anders een berekening op basis van gegevens die je wel hebt, en pas als laatste een standaardwaarde uit een publieke bron.

De meest voorkomende situaties:

geen of onvolledig verbruik van eigen vervoer: vermenigvuldig de gereden kilometers per voertuig met een default-verbruik per kilometer en daarna met de emissiefactor van de brandstof. Ken je alleen de lading en de afstanden, reken dan met de vervoersprestatie in tonkilometers maal een emissiefactor per tonkilometer voor het voertuigtype;
geen gegevens van een charter: bepaal de vervoersprestatie van de uitbestede zendingen in tonkilometers, op dezelfde manier als voor je eigen vervoer, en vermenigvuldig die met een emissiefactor per tonkilometer die past bij het voertuigtype of de modaliteit. Weet je het voertuigtype niet, kies dan de factor die het best past en leg die keuze vast;
geen gemeten energieverbruik van een overslag- of opslaglocatie: vermenigvuldig het vloeroppervlak met een kental voor energiegebruik per vierkante meter per jaar, of de doorzet met een kental per ladingeenheid. Kies één methode, pas die toe op al je locaties en deel de uitkomst op dezelfde manier toe aan de uitgaande zendingen;
geen lading- en locatiegegevens per zending: reken op het niveau van de hele rapportageperiode, met de totaal vervoerde hoeveelheid en een gemiddelde afstand.

Leg bij elke terugval vast welke waarde je hebt gebruikt, waar die vandaan komt en welk deel van je emissies erop is gebaseerd. Dat neem je op in stap 5 en licht je toe in stap 6. Rekenvoorbeelden staan in verdieping 5.

Welke situatie past bij jouw transportuitvoering?